فال حافظ غزل ۶۸: ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با دلتنگی آغاز می‌کند: ماهم این هفته بیرون رفت و به چشم من سالی گذشت. او می‌پرسد تو چه می‌دانی که حال هجران چه حال دشواری است؟ شاید تو هم این روزها انتظاری را تحمل می‌کنی که هر روزش به سالی می‌ماند. حافظ از لطافت روی یار می‌گوید؛ چنان روشن که مردمک چشم، عکس خود را در آن دید و گمان کرد خالی مشکین است. سپس گلایه‌ای مهربان دارد: ای که در همه شهر به کرم انگشت‌نمایی، چرا در کار غریبان این‌همه سستی می‌کنی؟ اما بیت شاهد، بشارت این فال است: مژده دادند که بر ما گذری خواهی کرد؛ نیت خیر را مگردان که فالی مبارک است. یعنی خبر خوشی در راه است و آنچه دل تو در انتظارش است، نزدیک شده. حافظ از طرف مقابل می‌خواهد که از نیت نیک خود برنگردد؛ تو نیز با رفتار گرم و امیدوار، این گذر را آسان‌تر کن. در روزهای پیش رو، دیدار یا خبری دلخواه، رنج انتظار را از دلت می‌شوید.