فال حافظ غزل ۶۷: یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست؟

ای صاحب فال، این غزل سراسر پرسش است. حافظ در برابر شمعی دل‌افروز ایستاده و می‌پرسد: این شمع از کاشانه کیست؟ جان ما سوخت، بپرسید جانانه کیست؟ او نمی‌داند این محبوب که خانه دل و دینش را برانداخته، در آغوش که می‌خسبد و هم‌خانه کیست. این پرسش‌ها نشان می‌دهد که نیت تو با ابهامی همراه است؛ شاید درباره کسی یا کاری هنوز نمی‌دانی جایگاهت کجاست و دیگری چه در دل دارد. حافظ می‌گوید هر کس افسونی بر او می‌خواند و معلوم نشد دل نازکش به افسانه چه کسی مایل است. یعنی در این ماجرا رقیبان و صداهای گوناگون هست و نباید بر حدس و گمان تکیه کنی. بیت پایانی اما لبخندی دلنشین دارد: گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو؛ زیر لب خندید و گفت دیوانه کیست؟ این شوخی نشان می‌دهد که محبوب از حال تو بی‌خبر نیست و میان شما رشته‌ای از آشنایی هست. در روزهای آینده، با پرسیدن صادقانه، ابهام کنار می‌رود.