فال حافظ غزل ۶۰: آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

ای صاحب فال، این غزل بوی مژده می‌دهد. پیکی نامدار از دیار دوست رسیده و نامه‌ای مشکبار آورده که چون حرز جان است. حافظ چنان شادمان است که دلش را مژدگانی می‌دهد و حتی شرمنده است که این دل ناقابل را نثار دوست کرده است. شاید تو نیز منتظر خبری هستی؛ این فال نشان می‌دهد که خبر خوش در راه است. بیت شاهد امیدی آشکار دارد: خدا را شکر که به یاری بخت کارساز، همه کار و بار دوست بر حسب آرزوست. یعنی امور به سمت دلخواه می‌چرخد و گره‌ها یکی‌یکی باز می‌شوند. حافظ می‌گوید گردش آسمان و ماه نیز به اختیار دوست است؛ پس از بازی روزگار نهراس. او حتی اگر باد فتنه دو جهان را به هم بریزد، با چراغ چشم در راه انتظار دوست می‌ماند. این پایداری در امید، پیام اصلی غزل است. در پایان می‌گوید اگر دشمن به قصد او دم بزند باکی نیست، چون نزد دوست شرمسار نیست. در روزهای آینده، با وجدانی آسوده منتظر خبر خوش باش.