فال حافظ غزل ۱۰: دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

ای صاحب فال، غزل با رخدادی شگفت آغاز می‌شود: دیشب پیر ما از مسجد به میخانه آمد و حالا یاران طریقت مانده‌اند که چه کنند. حافظ پاسخ می‌دهد که وقتی پیر رو به خانه خمار دارد، مریدان چگونه رو به قبله دیگری کنند؟ پیام این بیت برای تو این است که گاهی راه درست با آنچه عادت داشته‌ای فرق دارد و باید به راهنمای دانا اعتماد کنی، حتی اگر مسیرش در نگاه اول عجیب باشد. حافظ می‌گوید اگر عقل می‌دانست که دل در بند زلف یار چه خوش است، عاقلان هم دیوانه زنجیر ما می‌شدند. بیت شاهد فال تو این است که روی خوب یار نشانه‌ای از لطف را بر ما آشکار کرد و از آن پس جز لطف و خوبی در تفسیر ما نیست. یعنی نشانه‌ای روشن به تو داده شده و اگر آن را با خوش‌بینی بخوانی، در کارهایت جز خیر نخواهی دید. تنها باید از آه و نفرین پرهیز کنی و دل سنگین را با سوز صادقانه نرم کنی.