فال حافظ غزل ۱۰۱: شراب و عیش نهان چیست؟ کار بی‌بنیاد

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از ناپایداری جهان سخن می‌گوید و از دل این ناپایداری، دعوتی به آرامش و شادی بیرون می‌کشد. بیت شاهد پیام اصلی توست: گره از دل بگشا و از سپهر یاد مکن، که اندیشه هیچ حسابگری چنین گرهی را نگشوده است. یعنی بیش از اندازه درگیر حساب‌وکتاب آینده و پیش‌بینی آنچه روزگار با تو خواهد کرد نشو. حافظ می‌گوید از دگرگونی زمانه شگفت‌زده مباش، که چرخ هزاران هزار از این قصه‌ها به یاد دارد. او قدح را با ادب در دست می‌گیرد، زیرا خاکش از کاسه سر جمشید و بهمن و قباد است؛ و می‌پرسد چه کسی می‌داند کاووس و کی کجا رفتند. لاله را می‌بیند که از خون دیده فرهاد می‌روید و گویی بی‌وفایی دهر را دریافته است. پس در این خراب‌آباد، دنبال گنجی باش که با شادی و حضور به دست می‌آید. در پایان، نسیم مصلا و آب رکن‌آباد اجازه سفر به حافظ نمی‌دهند؛ شاید برای تو نیز، خوشی همین‌جا و همین اکنون باشد.