فال حافظ غزل ۱۰۲: دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از یاری سفرکرده خبر می‌گیرد و می‌گوید من نیز دل به باد می‌سپارم، هر چه باد، باد. این تسلیمی شاعرانه است در برابر آنچه از دست ما بیرون است. اما بیت شاهد درسی ارزشمند دارد: امروز قدر پند عزیزان را شناختم؛ خدایا روان ناصح ما از تو شاد باد. گویا حافظ پس از تجربه‌ای دشوار، تازه فهمیده که نصیحت دوستان دلسوز چه گنجی بوده است. این فال به تو می‌گوید پیش از آنکه تصمیمی بگیری، به سخن کسانی گوش بده که خیر تو را می‌خواهند، حتی اگر حرفشان اکنون به دلت ننشیند. گاهی هشدار دوستان همان چراغی است که ما را از افتادن در چاه بازمی‌دارد. حافظ در پایان امید می‌دهد: نهاد نیک تو کامت را برمی‌آورد. یعنی اگر با دلی پاک و گوشی شنوا پیش بروی، هم از لغزش در امان می‌مانی و هم به آرزویت نزدیک می‌شوی. احتیاط و مشورت، در این روزها بهترین همراه توست.