فال حافظ غزل ۱۰۵: صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با سخنی درباره اندازه نگه داشتن آغاز می‌کند: اگر صوفی باده را به اندازه بنوشد، نوشش باد و گرنه بهتر است اندیشه آن را فراموش کند. پیام نخست فال تو همین است: در کاری که پیش رو داری، میانه‌روی را رعایت کن. بیت شاهد نگاهی بزرگوارانه به جهان دارد: پیر ما گفت بر قلم آفرینش خطایی نرفت؛ آفرین بر نظر پاک خطاپوشش باد. یعنی به‌جای دیدن عیب‌ها در خود و دیگران، با چشمی پاک و پوشاننده بنگر. شاید این روزها از اشتباه کسی رنجیده‌ای یا خودت را برای خطایی سرزنش می‌کنی؛ این فال تو را به گذشت دعوت می‌کند. حافظ در ادامه از شاه ترکان می‌گوید که سخن مدعیان را می‌شنود و یادش می‌دهد از ستم ریختن خون سیاوش شرم کند؛ پس به حرف بدگویان گوش نسپار. او با آنکه محبوب از سر غرور با او سخن نگفت، جانش را فدای دهان خاموش او می‌کند. مدارا، اعتدال و چشم‌پوشی، کلید آرامش و رسیدن به شاهد مقصود است.