فال حافظ غزل ۳۰۳: شممت روح وداد و شمت برق وصال

ای صاحب فال، حافظ در آغاز این غزل بوی دوستی را شنیده و برق وصال را دیده است و به نسیم شمال می‌گوید بیا که برای بوی تو جان می‌دهم. سپس به ساربان کاروان یار ندا می‌دهد که بایست و فرود آی، که صبر از اشتیاق جمال برای او نمانده است. فال تو از گذار از دوره‌ای دشوار به دوره‌ای روشن خبر می‌دهد. حافظ می‌گوید حکایت شب هجران را کنار بگذاریم، به شکرانه آنکه روز وصال پرده از رخ برگرفت. یعنی گذشته تلخ را بیش از این مرور نکن. بیت شاهد پیامی بسیار عملی دارد: وقتی یار سر صلح دارد و عذرخواهی می‌کند، می‌توان در هر حال از جور رقیب گذشت. شاید کسی که از او رنجیده بودی، اکنون پشیمان است و می‌خواهد رابطه را ترمیم کند، یا موقعیتی که از آن دلخور بودی، دوباره به سویت آمده است. فال می‌گوید دلت را باز کن و به خاطر رنج‌های جانبی، فرصت آشتی را از دست نده. گذشت تو، راه روزهای خوش را هموار می‌کند.