فال حافظ غزل ۳۰۲: خوش خبر باشی ای نسیم شمال

ای صاحب فال، این غزل با خوش‌خبری آغاز می‌شود: خوش‌خبر باشی ای نسیم شمال، که زمان وصال به ما نزدیک می‌شود. این بیت شاهد، نوید روشنی برای نیت توست؛ خبری که مدت‌ها انتظارش را کشیده‌ای، در راه است. حافظ در میانه غزل به زبان عربی می‌گوید داستان عشق گسستنی ندارد و تنها زبان گفتار است که از بیانش بازمی‌ماند. او از سلمی و همسایگان دیرین می‌پرسد و می‌گوید خانه پس از آبادانی ویران شد، حالش را از ویرانه‌ها بپرسید. این یادآوری است که روزهای دوری و پراکندگی را پشت سر گذاشته‌ای. سپس پیک قرقگاه یار را خوشامد می‌گوید: مرحبا، مرحبا، بیا، بیا. هرچند هنوز سایه شب هجر افکنده و بزمگاه از یاران خالی مانده، اما نسیم شمال خبر صبح را آورده است. حافظ در پایان به خود می‌گوید تا کی عشق و صبوری؟ ناله عاشقان خوش است، بنال. یعنی خواسته‌ات را بی‌پرده بگو. روزهای پیش رو، روزهای رسیدن و دیدار است.