فال حافظ غزل ۱۲۳: مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از مطرب عشق می‌گوید که ساز و نوایی شگفت دارد و نقش هر نغمه‌اش راه به جایی می‌برد. یعنی هیچ تلاش و نوای دلی بی‌اثر نمی‌ماند و هر قدمی که در راه عشق برداشته‌ای، به جایی خواهد رسید. شاعر آرزو می‌کند جهان هرگز از ناله عاشقان خالی نباشد، زیرا هوایی خوش‌آهنگ و شادی‌بخش دارد. پیر دردی‌کش او زر و زور ندارد، اما خدایی عطابخش و خطاپوش دارد؛ پس اگر امکانات کمی داری، نگران مباش. حافظ از طبیبان می‌گوید که اشک خونینش را دیدند و گفتند درد عشق است و دوایی جگرسوز دارد. اما هشدار مهم غزل این است: ستم مکن، که در مذهب عشق هر عملی اجری و هر کرده‌ای جزایی دارد. این فال به تو یادآوری می‌کند که نتیجه کارها بازمی‌گردد. و در پایان، اندرزی شیرین: شادی روی کسی را بخور که صفایی دارد. با اهل صفا همنشین شو و نوای دلت را خاموش نکن.