فال حافظ غزل ۱۱۱: عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

ای صاحب فال، این غزل از لطیف‌ترین غزل‌های عرفانی حافظ است. عکس روی یار در آینه جام افتاده و عارف از خنده می در طمعی خام فرو رفته است. حافظ می‌گوید این همه نقش رنگارنگ که در آینه اوهام می‌بینیم، تنها یک فروغ از رخ ساقی است. یعنی زیبایی‌هایی که دلت را می‌برند، پرتوی از حقیقتی بزرگ‌ترند. شاعر خود را چون پرگار در دایره گردش ایام می‌بیند و می‌گوید از مسجد به خرابات نه به اختیار خود، که به حکم عهد ازل افتاده است. فال تو را به پذیرش رضامندانه مسیرت می‌خواند. بیت شاهد می‌گوید زیر شمشیر غم باید رقص‌کنان رفت، زیرا کشته عشق نیک‌سرانجام است. شاید اکنون در رنجی هستی که گمان می‌کنی بی‌حاصل است، اما حافظ نوید می‌دهد که هر دم لطفی تازه در راه است و همین گدای دل‌سوخته شایسته انعام شده. اگر با رضا و شادی از این گذرگاه عبور کنی، پایانی نیک در انتظار توست.