فال حافظ غزل ۱۱۳: بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

ای صاحب فال، این غزل با تصویری بهاری آغاز می‌شود: بنفشه دیشب به گل گفت که پیچ‌وتاب خود را از طره یار گرفته است. حافظ سپس از دلی می‌گوید که خزانه اسرار بود و دست قضا درش را بست و کلیدش را به دلستانی سپرد. یعنی گاهی اختیار دل از دست ما بیرون می‌رود و به کسی سپرده می‌شود که شایسته آن است. بیت شاهد پیامی امیدبخش دارد: شکسته‌وار به درگاهت آمدم، زیرا طبیب مرا به مومیایی لطف تو نشانی داد. این فال برای کسی است که خسته و آزرده است و درمانش را جایی جز داروهای معمول باید بجوید؛ در مهربانی، در پناه بردن به کسی که دلش بزرگ است. شاعر برای کسی که دست ناتوانی را گرفته دعا می‌کند که تنش درست و دلش شاد باشد. و به نصیحت‌گوی خشک می‌گوید برو خود را درمان کن، شادی و زیبایی به کسی زیان نرسانده. گشایش کار تو در پذیرفتن لطف و یاری دیگران است.