فال حافظ غزل ۱۱۵: درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

ای صاحب فال، حافظ در این غزل باغبانی داناست که می‌گوید: درخت دوستی بنشان که کام دل را به بار می‌آورد و نهال دشمنی را از ریشه برکن که رنج بی‌شمار می‌آورد. این بیت شاهد، راهنمای روشنی برای روزهای پیش روی توست. شاید در دلت کدورتی از کسی مانده یا رابطه‌ای به سردی گراییده است؛ حافظ می‌گوید اکنون وقت کاشتن مهر و کندن کینه است. او یادآوری می‌کند که شب صحبت را غنیمت بدان، زیرا گردون بسیار می‌چرخد و روزها و شب‌ها می‌گذرند و این فرصت‌ها همیشه نمی‌مانند. با همراهانت به عزت رفتار کن تا دردسر نکشی. در بیتی دیگر می‌گوید این چمن هر سال صد گل می‌آورد، اما بهار عمر تو تکرار نمی‌شود. پس آنچه را ارزشمند است همین امروز بکار. حافظ در پایان تنها آرزو دارد کنار جویی بنشیند و سروی در کنارش باشد؛ آرامشی که از دوستی‌های درست می‌روید، بزرگ‌ترین حاصل این باغ است.