فال حافظ غزل ۱۴۲: دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

ای صاحب فال، این غزل با تصویری شاد و شوخ آغاز می‌شود: دختر رز، یعنی باده، از پرده‌نشینی توبه کرده و این بار با اجازه محتسب به مجلس آمده است. گویی چیزی که مدت‌ها پنهان و ممنوع بود، اکنون آشکارا و روا شده است. فال تو نیز خبر از گشایشی دارد؛ کاری که پشت پرده مانده بود، به‌زودی به راه می‌افتد. بیت شاهد می‌گوید ای دل مژدگانی بده، که مطرب عشق دوباره نوای مستانه زد و خماری را چاره کرد. یعنی دوران بی‌حالی و انتظار رو به پایان است و غنچه گلبن وصل با نسیمی تازه می‌شکفد. اما حافظ در بیت پایانی هشداری هم می‌دهد: افتادگی را از دست مده، که حسود آبرو و مال و دل و دینش را در سر غرور باخت. پس وقتی گل مرادت شکفت، فروتن بمان و شادی‌ات را با تکبر نیالای. در روزهای آینده، خبری خوش از راه می‌رسد؛ آن را با سپاس و مهربانی پذیرا باش.