فال حافظ غزل ۱۵۲: در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

ای صاحب فال، این غزل یکی از ژرف‌ترین غزل‌های عرفانی حافظ است و از سرآغاز عشق سخن می‌گوید. در ازل، پرتو حسن دوست جلوه کرد، عشق پدید آمد و آتش به همه عالم زد. فرشته که عشق نداشت، از این غیرت آتش شد و بر آدم زد؛ عقل خواست از آن شعله چراغی بیفروزد، اما برق غیرت درخشید و جهان را برهم زد. پیام بیت شاهد برای تو این است که آنچه در دل داری، هوسی گذرا نیست؛ ریشه‌ای کهن و اصیل دارد. اما حافظ این را هم می‌گوید که دیگران قرعه قسمت را بر عیش زدند و دل غمدیده ما بر غم. یعنی راه عشق راه آسانی نیست و عقل حسابگر همه رازش را درنمی‌یابد. مدعی خواست به تماشاگه راز درآید، اما دست غیب بر سینه نامحرم زد؛ پس رازت را از نااهلان دور نگه دار. در روزهای پیش رو، این شور درونی را چراغ راهت کن، نه آتشی که خرمنت را بسوزاند.