فال حافظ غزل ۱۵۴: راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

ای صاحب فال، این غزل سراسر جسارت و دل به دریا زدن است. حافظ از مطرب می‌خواهد راهی بزند که بتوان با آن آهی کشید، و می‌گوید اگر بتوان سر بر آستان جانان نهاد، گلبانگ سربلندی تا آسمان می‌رسد؛ پس فروتنی در برابر محبوب، خود مایه سربلندی است. او حتی قامت خمیده‌اش را کمانی می‌داند که می‌توان با آن تیر بر چشم دشمنان زد؛ یعنی ضعف ظاهری را دست‌کم نگیر. بیت شاهد پیام اصلی فال توست: اهل نظر دو عالم را در یک نگاه می‌بازند؛ این عشق است و نخستین داو آن را باید بر نقد جان زد. یعنی برای رسیدن به آنچه به راستی می‌خواهی، باید با همه وجود وارد میدان شوی، نه با دلی دودل و نیمه‌کاره. حافظ در پایان پند می‌دهد که از ریا و ظاهرسازی بازگرد، تا بتوانی در این جهان گوی شادی را بربایی. زمان تردید گذشته است؛ اگر نیتت پاک است، اکنون وقت گام برداشتن است.