فال حافظ غزل ۱۶۳: گل بی‌رخ یار خوش نباشد

ای صاحب فال، این غزل کوتاه با ردیف خوش نباشد، رازی ساده اما ژرف را بازگو می‌کند: هیچ زیبایی‌ای بی‌حضور یار کامل نیست. گل بی‌روی یار، بهار بی‌باده، گشت در چمن بی‌لاله‌عذار، و رقص سرو بی‌آواز بلبل، همه بی‌رنگ و بی‌روح‌اند. شاید تو نیز این روزها با همه آنچه داری، کمبودی را حس می‌کنی؛ گویی تکه‌ای از زندگی‌ات گم شده است. بیت شاهد به تو می‌گوید هر نقشی که دست عقل ببندد، جز نقش نگار خوش نیست. یعنی برنامه‌ها و حساب‌های عقلانی لازم‌اند، اما اگر دل در آن‌ها حاضر نباشد، شادی واقعی نمی‌آورند. پیام فال این است که به آنچه دلت را زنده می‌کند بها بدهی و آن را فدای حساب‌های خشک نکنی. حافظ در پایان با فروتنی می‌گوید جان نقدی ناچیز است و برای نثار یار شایسته نیست؛ یعنی عشق راستین همیشه خود را بدهکار می‌داند. در روزهای پیش رو، بیش از هر چیز به پیوندهای دلی‌ات بپرداز؛ همان‌ها رنگ بهار را به زندگی‌ات بازمی‌گردانند.