فال حافظ غزل ۱۶۵: مرا مهر سیه‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

ای صاحب فال، حافظ در این غزل با اطمینان می‌گوید مهر سیه‌چشمان از سرش بیرون نمی‌رود؛ این قضای آسمان است و دگرگون نمی‌شود. او از رقیبی می‌گوید که آزارها کرد و جای آشتی نگذاشت، اما امید دارد که آه سحرخیزان به آسمان برسد؛ یعنی دعای خالصانه بی‌اثر نیست. حافظ می‌پذیرد که هر قسمتی در ازل رفته، از آن افزون نمی‌شود؛ اما این پذیرش او را به بی‌عملی نمی‌کشاند. بیت شاهد او را به برخاستن فرامی‌خواند: شراب لعل هست، جای امن هست، یار مهربان ساقی است؛ ای دل، اگر کارت اکنون سامان نگیرد، کی بهتر خواهد شد؟ پیام فال برای تو روشن است: شرایط همین حالا فراهم است. اسباب کار آماده، فضا امن و همراهانت مهربان‌اند. منتظر لحظه‌ای کامل‌تر نمان، چون شاید هرگز نیاید. حافظ در پایان می‌گوید نقش غم را از لوح سینه نشوی، که زخم تیغ دلدار است؛ حتی دردهای عشق نیز گنجینه‌ای ارزشمندند. اکنون زمان اقدام است.