فال حافظ غزل ۱۷۳: در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

ای صاحب فال، این غزل با تصویری شگفت آغاز می‌شود: در نماز، یاد خم ابروی یار چنان حالی پدید آورد که محراب به فریاد آمد. عشق آن‌قدر نیرومند است که دیگر صبر و هوش باقی نمی‌گذارد. اما پس از این شور، غزل به سوی نوید و شادی می‌رود: باده صاف شد، مرغان چمن مست شدند، موسم عاشقی رسید و کار سامان گرفت. بیت شاهد پیامی امیدبخش برای توست: بوی بهبود از اوضاع جهان به مشام می‌رسد؛ گل شادی آورد و باد صبا شادمان آمد. یعنی روزهای گرفته رو به پایان است و حال و کارت رو به بهتر شدن دارد. حافظ به عروس هنر می‌گوید از بخت شکایت مکن و حجله حسن را بیارای، که داماد آمد؛ استعدادهایی که گمان می‌کردی دیده نمی‌شوند، به‌زودی خریدار می‌یابند. او همچنین سرو را می‌ستاید که از بار غم آزاد است، چون دلبستگی ندارد؛ پس سبک‌بار باش. در آینده نزدیک، خبر یا فرصتی می‌رسد که روزگار شادی را به یادت می‌آورد.