فال حافظ غزل ۱۷۴: مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

ای صاحب فال، این غزل سراسر بشارت است و با فریاد «مژده ای دل» آغاز می‌شود. حافظ می‌گوید باد صبا دوباره وزیده و هدهد خوش‌خبر از سرزمین سبا بازگشته است؛ همان پیکی که روزی میان سلیمان و ملکه سبا خبر می‌برد. یعنی چیزی که مدتی از تو دور شده بود، آرام‌آرام راه بازگشت را در پیش گرفته است. مرغ سحر باید دوباره نغمه داوودی سر دهد، چون سلیمان گل به باغ برگشته است. لاله که داغ بر دل داشت، به امید دوا بیدار شده و چشم شاعر که در راه قافله مانده بود، سرانجام صدای زنگ کاروان را به گوش دل شنیده است. زیباتر از همه، بیت پایانی است: حتی اگر خودت دلگیر شده و پیمانی را شکسته‌ای، لطف یار بزرگ‌تر از رنجش توست و از در مهر بازمی‌گردد. انتظاری که کشیده‌ای بی‌ثمر نبوده و خبری خوش در راه است.