فال حافظ غزل ۱۷۸: هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از آنچه می‌ماند و آنچه می‌گذرد سخن می‌گوید. آغاز غزل روشن است: هر که محرم دل شد در حرم یار ماند و هر که این راه را نشناخت در انکار باقی ماند. صوفیان رخت خود را از گرو می پس گرفتند و محتسب گناه خود را از یاد برد، اما قصه عاشق بر سر هر بازاری ماند. با این همه، بیت شاهد گوهر غزل است: در این گنبد گردان، یادگاری خوش‌تر از صدای سخن عشق ندیده‌ام. یعنی از همه کارهایی که می‌کنی، آنچه با محبت و صداقت انجام شود ماندگار خواهد بود. شاید نگران قضاوت دیگران باشی؛ حافظ می‌گوید اگر دلت از پرده بیرون افتاد عیب مکن، شکر خدا که در پرده پندار نماند. پس آشکار بودن و صادق بودن را از دست مده. نامی که از مهربانی به جا بماند، از هر عنوان و خرقه‌ای ارزشمندتر است.