فال حافظ غزل ۱۸۷: دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

ای صاحب فال، حافظ در این غزل به دل خود می‌گوید: بسوز، که سوز تو کارها را می‌گشاید و یک نیاز نیمه‌شب، صد بلا را دور می‌کند. این بیت شاهد، فال تو را به سوی دعا و صداقت درونی می‌برد. گویا گرهی در کارت هست که با زور و چاره‌جویی بیرونی باز نمی‌شود و به آه صادقانه و توجه قلبی نیاز دارد. شاعر می‌گوید عتاب یار را عاشقانه تحمل کن، زیرا یک کرشمه او تلافی صد جفا را می‌کند. پس سختی‌های اخیر را پایان کار مپندار. او از طبیب عشق سخن می‌گوید که دمی مسیحایی دارد، اما تا درد را در تو نبیند، دوایی نمی‌دهد؛ یعنی باید درد خود را صادقانه بپذیری و بیان کنی. بیت دیگر آرامش‌بخش است: کارت را با خدای خود در میان بگذار و دلخوش باش، که اگر مدعی رحم نکند، خدا رحم می‌کند. حافظ در پایان امید دارد صبا او را به بوی زلف یار راه نماید.