فال حافظ غزل ۲۰۵: تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از وفاداری‌ای سخن می‌گوید که با گذر زمان کم نمی‌شود. او می‌گوید تا از میخانه و می نام و نشانی هست، سر ما خاک راه پیر مغان خواهد بود. بیت شاهد، پیام اصلی غزل است: حلقه بندگی پیر مغان از ازل در گوش من است؛ بر همانیم که بودیم و همان خواهیم بود. یعنی هویت و باور اصیل تو با فشار و تغییرات بیرونی جابه‌جا نمی‌شود. شاید این روزها کسی از تو بخواهد خودت را عوض کنی یا ارزش‌هایت را کنار بگذاری؛ حافظ می‌گوید بر اصل خود بمان. او به زاهد خودبین می‌گوید راز این پرده از چشم من و تو پنهان است و پنهان خواهد ماند؛ پس از داوری قطعی درباره پایان کارها بپرهیز. شاعر امیدوار است مزارش زیارتگاه رندان جهان شود؛ یعنی وفاداری، نامی ماندگار به جا می‌گذارد. در پایان با نگرانی می‌گوید اگر بخت همین گونه یاری کند، زلف یار به دست دیگران خواهد افتاد.