فال حافظ غزل ۲۱۵: به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود؟

ای صاحب فال، حافظ از سحرگاهی در کوی میکده می‌گوید که پر از جوش شاهد و ساقی و شمع و مشعله بود. در آن مجلس، حدیث عشق که از حرف و صوت بی‌نیاز است، با ناله دف و نی به خروش آمده بود و مباحثش فراتر از قال و قیل مدرسه بود. این تصویر به تو می‌گوید پاسخ نیتت را بیشتر در دل و تجربه بجوی تا در بحث و استدلال. حافظ اعتراف می‌کند که دلش از کرشمه ساقی شاکر است، اما از نامساعدی بخت اندکی گله دارد؛ حالی که شاید تو نیز این روزها داری. او حتی بوسه‌ای خواست و یار با خنده گفت کی با من چنین معامله‌ای داشتی. اما بیت شاهد بشارتی آشکار دارد: از اخترم نظری سعد در راه است، زیرا دوش میان ماه و رخ یار مقابله بود. یعنی نشانه‌های اقبال در آسمان کار تو در حال هم‌راستا شدن است. در روزهای آینده، گله‌ها کمتر و شکرها بیشتر می‌شود؛ تنها باید حوصله داشته باشی و گشاده‌رو بمانی.