فال حافظ غزل ۲۱۸: در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با سخن از فیض ازلی آغاز می‌کند: هر که از دولت لطف بهره‌مند شد، تا ابد جام مرادش همدم جان است. او سپس از توبه‌ای می‌گوید که با خود پشیمانی آورد و از خلوتی که بی‌چراغ جام نمی‌توان در آن نشست، زیرا کنج اهل دل باید نورانی باشد. بیت شاهد برای نیت تو امیدی آشکار دارد: گرچه کار ما بی‌سامان می‌نماید، آن را سهل مبین، که در این کشور گدایی رشک سلطانی است. یعنی شاید وضع کنونی‌ات ساده و بی‌رونق به نظر آید، اما ارزش درونی آن بسیار است. حافظ از همت عالی می‌گوید: جام مرصع نباشد، رند با آب انگور یاقوت می‌یابد. همچنین پندی روشن می‌دهد: اگر نیک‌نامی می‌خواهی با بدان همنشین مشو، که خودپسندی برهان نادانی است. در روزهای پیش رو، اگر دوستانت را با دقت برگزینی و از غرور بپرهیزی، همان دارایی‌های اندک به گنجی ارزشمند بدل می‌شود و دیگران به آرامش تو غبطه می‌خورند.