فال حافظ غزل ۲۲۰: از دیده خون دل همه بر روی ما رود

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از اشکی می‌گوید که خون دل را بر روی می‌آورد و سیلی است که هر کس از کنارش بگذرد، حتی اگر دلش از سنگ باشد، از جا کنده می‌شود. این فال نشان می‌دهد که دلت این روزها آکنده از شوق یا اندوهی عمیق است و احساسی را در سینه پنهان داری. حافظ می‌گوید ما در درون سینه هوایی نهفته‌ایم و اگر دل بر باد رود، از همان هوا می‌رود. بیت شاهد اما راه را نشان می‌دهد: روی خود را بر خاک راه یار نهادیم و رواست که آشنا بر روی ما گام بگذارد. یعنی فروتنی و افتادگی در برابر آنچه دوستش داری، سرانجام دل او را نرم می‌کند. صداقت اشک تو بی‌اثر نمی‌ماند. در بیت پایانی نیز حافظ با صدق دل و صفای صوفیان به کوی میکده می‌رود؛ پس پاکی نیت مهم‌ترین سرمایه توست. در روزهای آینده، اگر احساست را با صداقت و بی‌ریا نشان دهی، حتی دل‌های سخت نیز به سویت نرم می‌شوند.