فال حافظ غزل ۲۲۸: گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود؟

ای صاحب فال، این غزل سراسر پرسشی فروتنانه و امیدوار است: اگر من از باغ تو یک میوه بچینم چه می‌شود؟ اگر پیش پایم را به چراغ تو ببینم چه می‌شود؟ حافظ با ردیف «چه شود» خواسته‌ای کوچک و دل‌انگیز را پیش می‌کشد و گویی به تو می‌گوید آرزویت آن‌قدر بزرگ نیست که دست‌نیافتنی باشد. بیت شاهد نشان می‌دهد که درخواست تو منصفانه است و می‌توانی آن را با ادب و صراحت بیان کنی. او آرزو دارد دمی در سایه سرو بلند بنشیند و عکس خاتم جمشید بر نقش نگینش بیفتد؛ یعنی از نزدیکی به بزرگی و خیر بهره ببرد. حافظ با زیرکی می‌گوید وقتی واعظ شهر مهر شاه و شحنه را برگزیده، اگر من مهر نگاری را برگزینم چه می‌شود؟ پس از قضاوت دیگران نترس و راه دلت را برو. در بیت پایانی می‌گوید خواجه دانست که عاشقم و چیزی نگفت؛ یعنی مانعی که می‌پنداری شاید اصلاً وجود ندارد. در روزهای آینده، اگر خواسته‌ات را آرام و محترمانه مطرح کنی، پاسخ مثبت دور نیست.