فال حافظ غزل ۲۳۱: گفتم غم تو دارم گفتا غمت سرآید

ای صاحب فال، این غزل گفت‌وگویی شیرین میان عاشق و معشوق است. عاشق می‌گوید غم تو را دارم و پاسخ می‌شنود: غمت به سر می‌آید. همین آغاز، بشارت فال توست؛ اندوهی که اکنون داری ماندگار نیست. اما معشوق هر خواسته را به شرطی و زمانی گره می‌زند: ماه من شو؟ اگر برآید. بیت شاهد روشن‌ترین پاسخ به نیت توست: پرسیدم دل مهربانت کی سر صلح دارد؟ گفت با کسی مگو تا وقت آن فرا برسد. پیام این است که کار تو در حال شکل گرفتن است، اما هنوز زمانش نرسیده؛ پس راز دلت را با همه در میان نگذار و بی‌تابی نکن. معشوق می‌گوید خیال او شب‌رو است و از راهی دیگر می‌آید؛ یعنی گشایش شاید از مسیری برسد که انتظارش را نداری. او همچنین می‌گوید تو بندگی کن که او بنده‌پرور است؛ وفاداری و کوشش تو دیده می‌شود. و سرانجام: خموش حافظ، که این غصه هم سر می‌آید.