فال حافظ غزل ۲۴۵: الا ای طوطی گویای اسرار

ای صاحب فال، حافظ این غزل را خطاب به طوطی گویای اسرار می‌سراید و برایش دعا می‌کند که منقارش هرگز از شکر خالی نماند و سرش سبز و دلش جاوید خوش باشد. این طوطی پیام‌آوری است که از خط یار نقشی خوش نموده؛ یعنی خبری یا نشانه‌ای به تو رسیده که هنوز رمزش را کاملاً درنیافته‌ای. بیت شاهد این حال را بیان می‌کند: سخن سربسته با حریفان گفتی، خدا را از این معما پرده بردار. پس فال تو می‌گوید پاسخ نیتت نزدیک است و به‌زودی آنچه مبهم بوده روشن می‌شود. حافظ به بخت بیدار می‌گوید گلابی از ساغر بر روی ما بزن، که خواب‌آلوده‌ایم؛ یعنی وقت بیداری و هوشیاری است. او هشدار هم می‌دهد: آب حیات را حتی به سکندر نمی‌بخشند و این کار با زور و زر میسر نیست؛ برخی خواسته‌ها تنها با لطف و صفای دل به دست می‌آیند. همچنین پند می‌دهد که اسرار را به نامحرمان نگو و حدیث جان را با نقش دیوار در میان مگذار. در روزهای آینده، با رازداری و بیداری دل، پرده از ابهام کارت برداشته می‌شود.