فال حافظ غزل ۲۶: زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

ای صاحب فال، این غزل تصویری زنده از آمدن ناگهانی محبوب است: نیمه‌شب، با زلف آشفته و لب خندان و غزل‌خوان، به بالین عاشق می‌آید و در گوشش می‌پرسد: ای عاشق دیرینه، خوابت هست؟ فال تو بشارت می‌دهد که آنچه دیرزمانی انتظارش را کشیده‌ای، شاید زودتر و غیرمنتظره‌تر از آنچه فکر می‌کنی از در درآید. محبتی که گمان می‌کردی فراموش شده، هنوز زنده است و تو را به نام می‌خواند. حافظ به زاهد خرده‌گیر می‌گوید بر دردکشان عیب مگیر، چرا که سهم هر کس در روز الست تعیین شده است؛ یعنی به داوری دیگران درباره احساست چندان اعتنا نکن. او می‌گوید هرچه در پیمانه ما ریختند نوشیدیم؛ پس آنچه سهم توست را با رضایت بپذیر. در آینده نزدیک، اگر بیدار و آماده باشی، این دیدار یا خبر خوش را درمی‌یابی؛ مراقب باش که از سر غرور یا تردید، این لحظه را از دست ندهی.