فال حافظ غزل ۲۶۱: درآ که در دل خسته توان درآید باز

ای صاحب فال، حافظ در این غزل یار را فرامی‌خواند تا به دل خسته‌اش درآید، زیرا با آمدن او توان به دل خسته و جان به تن مرده بازمی‌گردد. او می‌گوید فراق چنان چشمش را بسته که تنها گشایش در وصال می‌تواند آن را باز کند. تصویری زیبا هم دارد: غمی که مانند سپاه زنگ کشور دل را گرفته، با سپاه شادی روم، یعنی روشنی دیدار یار، زدوده خواهد شد. بیت شاهد این فال درسی از شکیبایی است: به آن مثل که شب آبستن است، ستاره می‌شمارم تا ببینم شب چه می‌زاید. یعنی آینده هنوز ناپیداست و درون همین شب تاریک، روزی تازه در حال شکل گرفتن است. برای نیت تو این فال می‌گوید هنوز زود است که درباره نتیجه داوری کنی؛ با چشم بیدار و دل امیدوار منتظر باش. آینه دلت را پاک نگه دار تا جز خیال روشن آنچه می‌خواهی در آن ننشیند. بلبل خاطرت به بوی گلبن وصل دوباره خواهد سرود.