فال حافظ غزل ۲۶۲: حال خونین‌دلان که گوید باز؟

ای صاحب فال، این غزل با پرسشی دردمندانه آغاز می‌شود: حال خونین‌دلان را چه کسی بازخواهد گفت و خون خم را از فلک چه کسی بازخواهد جست؟ حافظ در جست‌وجوی همدمی است که زبان دل را بفهمد و می‌پرسد جز فلاطون خم‌نشین شراب، چه کسی سر حکمت را برای ما بازگو می‌کند؟ این فال از تو می‌خواهد در میان شلوغی اطرافت، همراهی دانا و رازدار بیابی. او هشدار ظریفی هم دارد: چنگ چندان در پرده سخن گفت که مویش را بریدند تا دیگر ننالد؛ یعنی کسی که بیش از اندازه راز دل را فاش کند، آسیب می‌بیند. پس در بازگفتن نیتت به دیگران محتاط باش. حافظ دل خود را غنچه‌ای بسته می‌داند که جز با بوی ساغر لب یار نمی‌شکفد. اما بیت شاهد امید و پایداری را نوید می‌دهد: حافظ اگر نمیرد، باز گرد کعبه مقصود با سر خواهد دوید. یعنی تا جان در تن است، از طلب دست نمی‌کشد. تو نیز با رازداری و پشتکار به مقصود نزدیک‌تر خواهی شد.