فال حافظ غزل ۲۸۳: سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش

ای صاحب فال، غزل با مژده‌ای آغاز می‌شود: سحرگاه هاتف غیب در گوش حافظ گفت که دوران تازه‌ای رسیده و می‌توان دلیرانه شادی کرد. روزگاری که اهل نظر با هزار سخن در دل، لب فرو بسته بودند و از کناره می‌گذشتند، به سر آمده است. این فال برای تو نشانه پایان یک دوره تنگنا و آغاز گشایش است. حرف‌هایی که مدت‌ها در سینه‌ات چون دیگ جوشیده، اکنون فرصت گفتن پیدا می‌کند. با این حال حافظ در میانه غزل پندی ارزنده می‌دهد: ای دل، راه نجات را نشانت می‌دهم؛ نه به گناه ببال و نه زهد بفروش. یعنی در روزهای آزادی و شادی هم میانه‌رو باش و نه خودنمایی کن و نه ریا. او می‌گوید اگر قرب بزرگان را می‌خواهی، در صفای نیت بکوش، و در بیت پایانی یادآوری می‌کند که رازهای کار بزرگان را خودشان می‌دانند. پس از گشایش بهره ببر، اما با صداقت و فروتنی، و در کاری که در اختیارت نیست بیهوده خروش مکن.