فال حافظ غزل ۲۹۶: طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از عشقی سخن می‌گوید که هر دو سرانجامش شیرین است: اگر بخت یاری کند، دامن یار را به دست می‌آورم؛ اگر او را به سوی خود بکشم، چه شادی‌ای، و اگر او مرا بکشد، چه افتخاری. این بیت شاهد فال توست و از دلی خبر می‌دهد که در عشق یا آرزویی بزرگ، از نتیجه نمی‌هراسد. فال تو می‌گوید طالعت رو به یاری است و این روزها فرصتی برای نزدیک شدن به کسی یا چیزی که دوستش داری فراهم می‌شود. حافظ البته از گلایه هم خالی نیست؛ می‌گوید از خم ابروی یار گشایشی ندیده و عمرش در خیالی کج تلف شده است. این هشداری است که در خیال‌بافی نمانی و دلت را به کسی نسپاری که قدرش را نمی‌داند. اما پیام اصلی روشن است: عشق راستین جسارت می‌خواهد. در بیت پایانی می‌گوید اگر با صدق در راه نیکان قدم بزنی، همت بزرگان بدرقه راهت می‌شود. پس با صداقت و دلی گرم پیش برو.