فال حافظ غزل ۳۱۰: مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام

ای صاحب فال، این غزل با استقبالی گرم آغاز می‌شود: آفرین ای پرنده خجسته‌پی که پیامی فرخنده آورده‌ای؛ خوش آمدی، چه خبر؟ دوست کجاست؟ راه کدام است؟ بیت شاهد نشان می‌دهد که خبری در راه است و تو در آستانه دانستن مسیری تازه ایستاده‌ای. حافظ برای این قافله دعا می‌کند که لطف ازل بدرقه‌اش باشد، زیرا به برکت آن، دشمن به دام افتاد و معشوق به کام رسید. یعنی کاری که آغاز کرده‌ای یا سفری که در پیش داری، با حمایتی پنهان همراه است. او سپس می‌گوید ماجرای من و معشوق پایانی ندارد، زیرا هر چه آغاز ندارد پایان هم نمی‌پذیرد؛ پیوندی که ریشه در جان دارد، با گذر زمان گسسته نمی‌شود. حافظ از گل که در ناز زیاده‌روی کرده و سرو که می‌نازد، می‌خواهد یار رخ بنماید و بخرامد. مرغ روحش که بر سدره نغمه می‌خواند، سرانجام در دام خال یار افتاد. در روزهای پیش رو، پیامی را که می‌رسد با دل باز بپذیر و بپرس راه کدام است؛ پاسخ روشن خواهد بود.