فال حافظ غزل ۳۱۴: دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از ثبات قدم خود سخن می‌گوید و این را نکته‌ای خوش می‌داند که با همه جور و سختی، در سر کوی یار از پای طلب ننشسته است. این بیت پیام فال توست: آنچه تو را به مقصود می‌رساند، استقامت است نه شتاب. شاعر می‌گوید عشقش امروزی نیست و دیرگاهی است که از این جام هلالی مست است؛ یعنی خواسته تو ریشه‌ای کهن در دلت دارد و هوسی زودگذر نیست. اما هشدار هم می‌دهد که در راه عشق، حتی آن سوی فنا صد خطر است؛ پس گمان مکن با پایان یک مرحله همه چیز تمام شده است. حافظ دیگر از تیر کج‌انداز حسود غمی ندارد، چون به محبوب کمان‌ابروی خود پیوسته است. اگر کسی در کمین موفقیت توست، نگران نباش؛ پیوند استوارت با هدف، تو را از آسیب حسودان دور می‌کند. او حق خود می‌داند که پاداش بگیرد، چون با همه جفا مهر وفا را نشکسته است. وفاداری تو نیز بی‌پاداش نمی‌ماند.