فال حافظ غزل ۳۱۸: مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از کشمکش شیرین عشق می‌گوید: یار او را می‌بیند و هر دم دردش را افزون می‌کند، و او یار را می‌بیند و هر دم میلش بیشتر می‌شود. شاید تو نیز این روزها در رابطه یا کاری گرفتاری که هرچه بیشتر به آن نزدیک می‌شوی، دلبستگی‌ات بیشتر می‌شود و پاسخی که می‌خواهی کمتر. شاعر گلایه می‌کند که یار حالش را نمی‌پرسد و به درمانش نمی‌کوشد، و می‌گوید این راهش نیست که مرا بر خاک بگذاری و بگریزی؛ گذری کن و باز حالم را بپرس. اما در میانه غزل خاطره‌ای روشن پیدا می‌شود: شبی در تاریکی زلف یار، دل را می‌جسته و ناگاه رخسارش را دیده است. یعنی لحظه‌های خوش گذشته نشان می‌دهد امید بی‌پایه نیست. بیت شاهد فال تو این است: تو با حافظ خوش باش و به دشمن بگو جان بده؛ وقتی گرمی از تو می‌بینم، از خصم دم‌سرد چه باک. محبت گرم یک نفر، تو را از سردی بدخواهان بی‌نیاز می‌کند.