فال حافظ غزل ۳۳۹: خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم

ای صاحب فال، این غزل سراسر از چشم سخن می‌گوید؛ از چشمی که گلشن خیال یار است و دل برای تماشا به روزن آن می‌آید. حافظ می‌گوید جایی شایسته تکیه‌گاه یار نمی‌بیند، جز گوشه چشم خود. شاید تو نیز این روزها با تمام وجود منتظر کسی یا خبری هستی و دلت را آماده پذیرایی کرده‌ای. شاعر لعل و گهر را از گنج‌خانه دل بیرون می‌کشد تا نثار مقدم یار کند؛ یعنی بهترین داشته‌هایت را برای آنچه دوست داری کنار گذاشته‌ای. بیت شاهد فال تو تصویری لطیف از امید دارد: دیشب به بوی مژده وصل تو تا سحر، چراغ روشن چشم را بر سر راه باد نهادم. این بیت می‌گوید انتظار تو بیدار و روشن است و مژده‌ای که در پی آنی، دور نیست. اما حافظ در پایان از یار می‌خواهد که با ناوک دلدوز چشم بر دل دردمندش نزند. فال تو یادآوری می‌کند که در این انتظار، مراقب دلت باش تا از امید بیش از اندازه آسیب نبیند.