فال حافظ غزل ۳۴۱: گر من از سرزنش مدعیان اندیشم

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از کسی می‌گوید که اگر از سرزنش مدعیان بیندیشد، هرگز راه خود را پیش نخواهد برد. شاید تو نیز این روزها نگران حرف دیگرانی و این نگرانی مانع تصمیم‌گیری‌ات شده است. شاعر با طنز می‌گوید زهد رندان نوآموخته راهی به دهی است؛ یعنی کسانی که تازه راه را آموخته‌اند ادعای بسیار دارند، اما من که بدنام جهانم دیگر در اندیشه نام نیک ظاهری نیستم. او از یار می‌خواهد که بر جبینش از خون دل خالی نقش کند تا همه بدانند قربانی اوست. بیت شاهد فال تو اعلام استقلالی آرام است: اگر باده بخورم یا نخورم، مرا با کسی چه کار؟ حافظ راز خود و عارف وقت خویشم. این بیت تو را به خودآگاهی و زندگی در لحظه دعوت می‌کند. فال تو می‌گوید راز درونت را خودت بهتر از هر کسی می‌شناسی؛ پس به جای داوری دیگران، به ندای دلت گوش کن و وقت خود را دریاب.