فال حافظ غزل ۳۵۷: در خرابات مغان نور خدا می‌بینم

ای صاحب فال، این غزل یکی از روشن‌ترین سروده‌های حافظ است. او می‌گوید در خرابات مغان نور خدا را می‌بینم؛ ببین چه شگفت است که چه نوری را از کجا می‌بینم. بیت شاهد فال توست و پیامش این است که گاهی روشنایی از جایی سر برمی‌آورد که هیچ‌کس انتظارش را ندارد. شاید در وضعیتی هستی که دیگران آن را ناامیدکننده می‌دانند، اما در دل همین وضعیت، نشانه‌ای از گشایش پنهان است. حافظ به حاجی خودنما می‌گوید جلوه مفروش، که تو خانه را می‌بینی و من صاحب خانه را؛ یعنی معنا مهم‌تر از ظاهر است. او حتی سوز دل و اشک روان و آه سحر و ناله شب را از نظر لطف یار می‌داند؛ پس رنج‌هایت نیز بی‌حکمت نیست و تو را پخته‌تر می‌کند. هر سحر از باد صبا بویی می‌شنود که از مشک ختن و نافه چین خوش‌تر است. در روزهای پیش رو، چشم دلت را باز نگه دار؛ نشانه‌های خیر در اطراف توست و فقط نگاهی ژرف‌بین می‌خواهد.