فال حافظ غزل ۳۶۶: ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با اعترافی صادقانه آغاز می‌کند: ما به این درگاه برای حشمت و جاه نیامده‌ایم؛ از بد حادثه به این جا پناه آورده‌ایم. بیت شاهد فال توست و نشان می‌دهد که در روزهای اخیر سختی‌هایی تو را به جست‌وجوی پناهی امن کشانده است. این غزل می‌گوید پناه بردن به جای درست، نه ضعف که عین خردمندی است. حافظ خود را رهرو منزل عشق می‌داند که از سرحد عدم تا اقلیم وجود راهی دراز پیموده است. او در دریای کرم، غرق گناه آمده و می‌پرسد لنگر حلم کشتی توفیق کجاست؟ تصویری از کسی که امید دارد مهربانی بر خطا پیروز شود. او از ابر خطاپوش می‌خواهد ببارد، چون آبرو در خطر است. پیام این فال روشن است: هرچقدر هم نامه عملت را سیاه بدانی، درِ لطف بسته نیست. حافظ در پایان از خود می‌خواهد خرقه پشمینه ظاهر را بیندازد، زیرا با آتش آه در پی قافله آمده است. صداقت و سوز دل، کلید گشایش توست.