فال حافظ غزل ۳۷۴: بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

ای صاحب فال، این غزل فریاد شوق و شجاعت است. حافظ می‌گوید بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم، سقف فلک را بشکافیم و طرحی نو دراندازیم. فال تو نشان می‌دهد که از تکرار و روزمرگی خسته شده‌ای و دلت تغییری بنیادین می‌خواهد؛ و پاسخ حافظ روشن است: وقتش رسیده. او می‌گوید اگر غم لشکر بیاراید تا خون عاشقان بریزد، من و ساقی با هم می‌تازیم و بنیادش را برمی‌اندازیم؛ یعنی با همراهی یک یار همدل، بر اندوه و ترس پیروز می‌شوی. حافظ از کسانی می‌گوید که یکی از عقل لاف می‌زند و دیگری طامات می‌بافد، و پیشنهاد می‌کند این داوری‌ها را به پیش داور بسپاریم؛ پس خود را درگیر جدل‌های بی‌حاصل نکن. بیت پایانی حتی از رفتن به ملکی دیگر سخن می‌گوید، وقتی قدر سخن در جای خود دانسته نمی‌شود. در آینده نزدیک، اگر جسارت کنی و قدم نخست را برداری، درهای تازه‌ای به رویت باز می‌شود.