فال حافظ غزل ۳۷۵: صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با فراخوانی به صداقت آغاز می‌کند: ای صوفی، بیا تا خرقه سالوس را از تن برکشیم و بر این نقش زرق و فریب خط بطلان بکشیم. بیت شاهد فال تو از تو می‌خواهد که نقاب‌ها را کنار بگذاری و همان باشی که هستی. شاید در موقعیتی قرار گرفته‌ای که برای پذیرفته شدن، ناچار به ظاهرسازی شده‌ای و این بار بر دلت سنگینی می‌کند. حافظ با شور و بی‌پروایی می‌گوید نذر و فتوح صومعه را در راه می بگذاریم و دلق ریا را در آب خرابات می‌شوییم. او یادآوری می‌کند که اگر امروز شادی نکنیم، روزی که رخت جان به جهانی دیگر بکشیم، با حسرت خواهیم رفت؛ پس از زندگی بهره ببر. حافظ آرزو دارد نقاب از رخسار راز خدا که در پرده غیب پنهان است برگیرد. اما بیت پایانی فروتنی را یادآوری می‌کند: این لاف‌ها حد ما نیست؛ چرا پا را از گلیم خود درازتر کنیم؟ صداقت و شادی آری، اما با شناخت اندازه خویش.