فال حافظ غزل ۳۹۴: ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حسن

ای صاحب فال، این غزل سراسر ستایش زیبایی است و حافظ با ردیف «حسن» تصویری پرشکوه از یار می‌سازد. روی ماه‌منظر او نوبهار زیبایی است و خال و خطش مرکز و مدار حسن. در چشم پرخمارش افسون جادو پنهان است و در زلف بی‌قرارش قرار زیبایی پیدا. هیچ ماهی چون او از برج نیکویی نتابیده و هیچ سروی چون قامتش از جویبار حسن برنخاسته است. از دام زلف و دانه خالش، هیچ مرغ دلی در جهان نمانده که شکار نشده باشد. این فال پیامی از جنس عشق و شکفتگی دارد. شاید کسی یا چیزی در زندگی‌ات هست که دلت را روشن کرده و هر روز زیباتر به چشمت می‌آید. حافظ می‌گوید بنفشه گرد لب یار از آن تازه است که از آب حیات جویبار حسن می‌نوشد؛ یعنی زیبایی راستین از سرچشمه‌ای زنده سیراب می‌شود. این فال نوید دوره‌ای خرم و فرخنده را می‌دهد. قدر آنچه دلت را شاد می‌کند بدان و از ستایش و قدردانی آن دریغ نکن.