فال حافظ غزل ۴۱۹: وصال او ز عمر جاودان به

ای صاحب فال، این غزل غزل «بهتر»هاست و دعای مشهورش در مصراع دوم نخستین بیت آمده است: خداوندا مرا آن ده که آن به. این بهترین پیام برای تو نیز هست. شاید میان دو راه یا چند خواسته مانده‌ای و نمی‌دانی کدام برایت خیر است. حافظ می‌آموزد که خواسته‌ات را با دعا به دانای حقیقی بسپاری و از او بخواهی آنچه به صلاح توست پیش بیاید. او وصال یار را از عمر جاودان بهتر می‌داند و پنهان داشتن راز دوست از دشمن را بهتر؛ حتی وقتی زخم شمشیر خورده، با کسی نگفته است. در بیت هشتم پندی روشن هست: ای جوان، از پند پیران سر متاب، که رای پیر از بخت جوان بهتر است. پس در این تصمیم، با بزرگ‌تری باتجربه مشورت کن. شیرینی بیت‌های پایانی، از شیراز و اصفهان و سخن حافظ، نشان می‌دهد که رضایت و دلخوشی در همان چیزی است که داری و دوست می‌داری. فال تو خیر و صلاح را نوید می‌دهد.