فال حافظ غزل ۴۲۹: ساقی بیا که شد قدح لاله پر ز می

ای صاحب فال، غزل با بانگی بیدارکننده آغاز می‌شود: ساقی بیا که قدح لاله پر از می شد؛ طامات تا به چند و خرافات تا به کی؟ حافظ از گذر بی‌امان روزگار سخن می‌گوید. روزگار چین قبای قیصر و گوشه کلاه کیانیان را دیده و از یاد برده است؛ پس کبر و ناز را کنار بگذار. پیام اصلی در بیت سوم است: هشیار شو که مرغ چمن مست گشت، بیدار شو که خواب عدم در پی است. یعنی زمان کوتاه است و فرصت امروز را نباید به فردا سپرد. او به شاخ نوبهار هشدار می‌دهد که از آشوب باد دی در امان نیست و بر مهر چرخ نمی‌توان تکیه کرد. حتی شکوه گل را فراش باد ورق‌ورق زیر پا می‌برد. اما غزل ناامید نیست؛ می‌گوید فردا شراب کوثر از آن ماست و امروز نیز ساقی مه‌رو و جام می. حافظ به یاد حاتم طی دعوت به بخشندگی می‌کند. فال تو می‌گوید غرور را رها کن، امروز را دریاب و بخشنده باش.