فال حافظ غزل ۴۴: کنون که بر کف گل جام باده صاف است

ای صاحب فال، غزل با تصویری بهاری آغاز می‌شود: گل جام باده صاف بر کف گرفته و بلبل با صد هزار زبان در وصفش می‌خواند. حافظ می‌گوید دفتر شعر را بردار و راه صحرا بگیر؛ اکنون وقت بحث‌های خشک مدرسه نیست. این یعنی گاهی باید از پیچیدگی‌های ذهنی و جدل‌های بی‌حاصل فاصله بگیری و زندگی را ساده‌تر ببینی. او با طنزی تیز از فقیهی سخن می‌گوید که مست فتوا داد که می حرام است اما از خوردن مال وقف بهتر است؛ نکته‌ای درباره ریاکاری کسانی که دیگران را داوری می‌کنند. بیت شاهد کلید فال توست: در درد و صاف حکمی نداری، پس خوش بنوش، که هرچه ساقی ما کرد عین لطف است. یعنی آنچه برایت پیش آمده، تلخ یا شیرین، در نهایت خیری در خود دارد. حافظ همچنین می‌گوید مانند عنقا از خلق کناره بگیر، که آوازه گوشه‌نشینان از قاف تا قاف رفته است. در روزهای پیش رو، با رضایت و آرامش پیش برو و گوهر سخنت را نزد هر کسی خرج نکن.