فال حافظ غزل ۴۵۱: خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

ای صاحب فال، این غزل با مژده‌ای آغاز می‌شود: فلک در روز داوری خوش یاری‌ات کرد؛ حال ببینیم چگونه شکر می‌کنی و چه شکرانه‌ای می‌آوری. بیت شاهد فال تو همین است و از گشایشی خبر می‌دهد که یا رسیده یا در راه است. اما حافظ بی‌درنگ مسئولیت این نعمت را یادآوری می‌کند: آن کس که افتاد، خدا دستش را گرفت؛ پس بر تو لازم است که غم افتادگان را بخوری. یعنی شکر واقعی، دستگیری از دیگران است. او می‌گوید در کوی عشق شوکت شاهی را نمی‌خرند و فروتنی و بندگی می‌خواهند. حافظ در شاه‌راه جاه و بزرگی خطرهای بسیار می‌بیند و توصیه می‌کند از این گردنه سبک‌بار بگذری؛ سلطان در فکر لشکر و تاج است و درویش در امن خاطر. و نکته‌ای صوفیانه نیز می‌گوید: ای نور دیده، صلح بهتر از جنگ و داوری است. پس اگر کار تو به سرانجام خوش رسید یا می‌رسد، با فروتنی، بخشندگی و آشتی‌جویی پاسش بدار تا پایدار بماند.