فال حافظ غزل ۴۵۸: ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

ای صاحب فال، حافظ در این غزل با دل خود سخن می‌گوید و از او می‌خواهد بی‌باک‌تر به راه عشق قدم بگذارد. او می‌گوید وقتی از می گلگون سرمست باشی، بی‌زر و گنج، صد برابر قارون شکوه داری؛ یعنی شادی دل، ثروتی است که با مال سنجیده نمی‌شود. بیت شاهد فال تو این است: در راه منزل لیلی که خطرها در آن است، شرط نخستین گام آن است که مجنون باشی. یعنی برای رسیدن به آرزوی بزرگ، باید از حسابگری‌های بیش از حد گذشت و دل به دریا زد. حافظ در ادامه هشدار می‌دهد که کاروان رفته و تو در خوابی؛ کی می‌روی؟ راه را از که می‌پرسی؟ این پرسش‌های پیاپی، تلنگری است برای بیدار شدن. او همچنین می‌گوید اگر تاج شاهی می‌خواهی، گوهر ذاتی خود را نشان بده، حتی اگر از نسل جمشید باشی؛ یعنی اصل و نسب کافی نیست و شایستگی باید دیده شود. پس اکنون زمان جسارت و عمل است، نه اندوه و درنگ.