فال حافظ غزل ۴۸۱: بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با پندی آغاز می‌کند که بیت شاهد فال توست: این نکته را بشنو تا خود را از غم آزاد کنی؛ اگر روزی‌ای را بطلبی که برایت مقدر نشده، خون دل می‌خوری. یعنی بخشی از نگرانی تو از تلاش برای چیزی است که شاید از آن تو نیست. حافظ یادآوری می‌کند که سرانجام گل کوزه‌گران خواهی شد، پس اکنون به فکر سبویی باش که پرش کنی؛ یعنی از امروز بهره ببر. اما او اهل بی‌کاری نیست و هشدار می‌دهد که به گزاف نمی‌توان بر جای بزرگان تکیه زد، مگر آنکه اسباب بزرگی را فراهم کنی. پس آرزوی بلند، آمادگی می‌خواهد. حافظ همچنین می‌گوید دل تو تنها وقتی نقش فیض می‌پذیرد که ورق را از نقش‌های پراکنده پاک کنی. در پایان نوید می‌دهد که اگر کارت را به کرم الهی بسپاری، با بخت خداداده عیش‌های بسیار خواهی کرد. در روزهای آینده، تلاش و توکل را با هم داشته باش.